در زمان فتح علی شاه شرایط برای تجدید حیات هنردرباری مناسب بود. شاه قاجار شماری از برجسته ترین هنرمندان را در پایتخت تهران گرد آورد و آنها را به کار نقاشی پرده های بزرگ اندازه برای نصب در کاخ های نوساخته گماشت او برای نشان دادن عظمت ایران از توان تصویر پردازی کلامی و تجسمی بهره گرفت .

 

 

نخستین نقاش باشی دربار قاجار میرزابابا نام داشت که از او چندین پرده رنگ روغنی و تصاویر دیوان اشعار فتحعلی شاه برجای مانده اند .او در شبیه سازی وچهره پردازی ،دقیق وخوش قلم و در ارائه وخلق مجالس بزمی به نهایت ماهر بود.

                                               

بهترین نقاشی میرزابابا شمایلی است از فتحعلی شاه با عمامه جقه دار و جامه و اصلحه گوهر نشان که جلوی پنجره ای بر روی یک قالیچه مرصع نشسته است .

 

در مقایسه با میرزا بابا مهر علی بر چهره و نفوذ نگاه شاه تأکید بیشتری داشته است او برجسته ترین نقاش دوره فتحعلی شاه به شمار می آید پرده های بر جای مانده از این نقاش حاکی از آنند که او بیش از همکارانش در نمایش شوکت شاهانه توفیق یافته است .

 

مهرعلی فتحعلی شاه را با ریش انبوه تر و ابروانی تیره تر نشان داده و با کاستن از ساخت و ساز صورت و افزودن بر سفیدی چشمها به شاه حالتی سحرآمیز و پر صلابت بخشیده که با نگاهی نافذ و مستقیم به مخاطب خود خیره شده است.

 

                              

 

از دیگر نقاشان عبدالله خان است که دیوارنگاره عظیمی در صحن بارعام کاخ نگارستان شاه را برتخت کیانی کشیده واطراف وی را صفوف طویل ومنظم درباریان ونمایندگان قدرت های بزرگ اسلامی و اروپایی در برگرفته بودند.

پنجشنبه ٢۱ آبان ۱۳۸۸ساعت ۶:۴٠ ‎ب.ظ توسط عباس مهربان ( سیاوش ) نظرات ( 1)
http://www.gholamrezasepehri.com <